ประชาสัมพันธ์โครงการ "Smart Web Camp ปี 2"

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย หรือนักเรียนที่มีอายุระหว่าง 15-18 ปี สนใจเข้าร่วมโครงการ  "Smart Web Camp ปี 2" สามารถสมัครด้วยตนเอง ที่ อาคารเทพรัตน์คุรุปการ หรือส่งใบสมัครได้ที่ E-Mail Address : scnatnso@gmail.com ในระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน 2555 ถึงวันที่ 14 มิถุนายน 2555  สามารถติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ อาจารย์ณัฏฐ์นรี  โสภากันต์ 089-6182992

  ใบสมัคร  รายละเอียดโครงการ

สองมาตรฐานกับเลือกปฏิบัติ

ปิดภาคเรียนมาสักระยะหนึ่งแล้วรู้สึก คิดถึงนักศึกษา ขึ้นมา ประกอบกับ ได้ไปอบรมที่พระนครศรีอยุธยา ในหลักสูตร “คณาจารย์นิเทศสหกิจศึกษา รุ่นที่ 10” ก็เลยนึกจะเขียนอะไรให้นักศึกษาและผู้ที่สนใจอ่านสนุกๆกับประสบการณ์ตรงของผู้เขียนมือใหม่หัดเขียนคนนี้  บางท่านก็คงสงสัยว่า แล้วมันเกี่ยวอย่างไร กับคำว่า สองมาตรฐานกับเลือกปฏิบัติ  เอาเป็นว่าอ่านไปสักระยะหนึ่งก็จะพอทราบว่าเกี่ยวข้องกันอย่างไร

หลักสูตร “คณาจารย์นิเทศสหกิจศึกษา รุ่น 10” อบรมเป็นระยะเวลา 3 วัน จากเวลา 8:30 น. – 22:00 น. รวม 30 ชั่วโมง จะเห็นได้ว่าไม่ใช้โดยประมาณดังนั้นอบรมครั้งนี้ตรงต่อเวลาไม่ขาดสักนาที จากการอบรมหลักสูตรนี้นอกจากจะได้ความรู้เรื่องการเป็น คณาจารย์นิเทศ แล้ว ยังได้เครือข่าย เพื่อนอาจารย์ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และที่สำคัญที่สุดคือได้วินัยกลับมาปฏิบัติ อย่างไม่รู้ตัว คำว่าวินัยนี้ละคะเป็นที่มาของคำที่ขึ้นหัวข้อไว้ บางคนคงคิดว่า ถ้าเข้าอบรมทั่วไปผู้เข้าอบรมก็คงไม่ต้องมาตรงเวลา ก็ได้ หรือ จะเข้าไม่เข้าก็แล้วแต่สะดวกของผู้เข้าอบรม การระดมความคิด(Brainstorming) จะมีหรือไม่มีก็ได้ ข้อสังเกตของผู้เขียนการอบรมที่มีคำว่า “การอบรมเชิงปฏิบัติการ” มักมีการระดมความคิด แต่ควบคุมเวลาไม่ค่อยได้ดังนั้นการอบรมทั่วๆไปมีการระดมความคิดพอเป็นพิธี

สำหรับการอบรมครั้งนี้มิได้เป็นเช่นนั้นเลย มีการควบคุมเวลาอย่างชัดเจน ทุกช่วงการอบรมจะมีกำหนดเวลาที่ชัดเจน ทั้งวิทยากร และผู้เข้าอบรม แตกต่างจากการอบรมที่อื่น เช่นเหตุการณ์ การนำเสนอผลงาน ให้ทุกกลุ่มได้มีโอกาสเสนอผลงานกลุ่มละ 12 นาที และวิทยากร วิพากษ์ 5 นาที ตอนนั่งฟังแรกๆก็รู้สึกไม่พอใจคนจับเวลาอยู่เหมือนกันเนื่องจากกลุ่มของผู้เขียนเป็น กลุ่มหนึ่ง ในการอบรมครั้งนี้ พอเหลือเวลาอีก 3 นาที คนจับเวลายกป้าย พอเหลืออีก 1 นาที คนจับเวลายกป้าย พอหมดเวลา ก็ยกป้าย รอบหมดเวลานี้สิคะทำเอาผู้เขียนไม่พอใจเนื่องจากวิทยากรบอกหมดเวลา “เสกสรร หยุดนำเสนอครับ” (เสกสรร พี่ที่ทำหน้าที่นำเสนอ และหัวหน้ากลุ่ม) ทำให้ อาจารย์เสกสรร นำเสนอข้อมูลไม่ครบ ตามที่คณาจารย์ในกลุ่มจัดทำ ทุกคนก็เก็บความสงสัยไว้ แล้ววิทยากรก็วิพากษ์ พอวิทยากร วิพากษ์ไปได้ 2 นาที ผู้ชายคนเดิมที่จับเวลาก็ยกป้าย เหลือเวลาอีก 3 นาที เท่านั้นละคะ ผู้เขียนก็เกิดอารมณ์และความรู้สึกพร้อมอุทานออกมาให้เพื่อนคณาจารย์ร่วมกลุ่มได้รับรู้ว่า “โอ้ เสมอภาค ขนาดวิทยากรก็ไม่เว้น” เพื่อนคณาจารย์ถึงกับฮ้ากันที่เดี๋ยว ผู้เขียนคงไม่ต้องบรรยายต่อไปถึงตอนหมดเวลานะคะ  เพราะตกในสภาพเดียวกัน

คงมีบางท่านสงสัยว่าแล้วไม่มีใครทำผิดเลยเหรอ ขอตอบว่า มีคะ แต่ ผู้จัดอบรม ก็ออกบทลงโทษที่ชัดเจนเช่นกัน บทลงโทษคือ ถ้า คณาจารย์ ท่านใดมาสายจะไม่ได้ลงชื่อเข้าอบรม ถ้าขาดมากกว่า 2 ครั้ง คณาจารย์ท่านนั้นก็สบายคะ คือไม่ต้องเข้าอบรมหรือจะเข้าอบรมก็ได้แต่ไม่ได้ใบประกาศ และผู้จัดจะทำหนังสือแจ้งไปที่อธิการบดี สถาบันของคณาจารย์ผู้ไม่มีวินัย ว่าคณาจารย์ผู้นั้นไม่ผ่านการอบรม เนื่องจากสาเหตุอะไร

ผู้เขียนเลยตั้งข้อสังเกตว่า การอบรมครั้งนี้ ไม่มีการเลือกปฏิบัติ และไม่มีคำว่า สองมาตรฐาน  ทำให้ผู้เข้าอบรมรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้จบหลักสูตรนี้ และยินดีที่จะปฏิบัติตัวตามกฎระเบียบที่ทางผู้จัดอบรมกำหนด เพราะวิทยากรก็ต้องทำเช่นกัน แม้วิทยากรจะมีตำแหน่งใหญ่โตเพียงใด จากการเข้าอบรมครั้งนี้ทำให้ผู้เขียนมีแต่ได้กับได้ ไม่มีเสียเลย สิ่งที่ผู้เขียนได้มากที่สุดคือได้วินัย ซึ่งเป็นข้อปฏิบัติของผู้ที่เจริญแล้ว

ผู้เขียนขอชื่นชม คณะผู้จัดด้วยใจจริงคะ คณะนี้มาจาก สมาคมสหกิจศึกษาไทย คณะผู้จัดและวิทยากรส่วนใหญ่เป็นบุคคลกรของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ขอเน้นยำว่าคณะผู้จัดและทีมวิยากร มีวินัยมาก...ก(แปลว่า มาก มาก มาก มาก ฯลฯ) ปฏิบัติตามข้อตกลงอย่างเคร่งครัด ทำให้ไม่เกิดข้อกังขาเรื่อง สองมาตรฐานหรือการเลือกปฏิบัติ ผลการจัดอบรมครั้งนี้จึงถือได้ว่ายอดเยี่ยม และผู้เขียนก็ขอชื่นชม คณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ที่มีวิสัยทัศน์ก้าวไกลในการเลือกพัฒนาคนในองค์กรให้มีวินัยก่อน แล้วค่อยพัฒนาด้านอื่น ในช่วงเปิดภาคเรียนที่จะมาถึงในระยะเวลาอันใกล้นี้ผู้เขียนจะนำรูปแบบของการบริหารการอบรมครั้งนี้เป็นต้นแบบในการจัดการเรียนการสอน นักศึกษาของผู้เขียนจะได้เป็นผู้ที่เจริญแล้วเช่นกัน

หน้าใหม่งานเขียน  

ความสุข

ความเอยความสุขมนุษย์นั้นแสวงหา ความสุขของมนุษย์  ต่างคน  ต่างรูปแบบ ผู้เขียน ไม่ขอนิยามความสุข ผู้อ่านทุกท่านมีนิยามของความสุขในใจของท่านอยู่แล้ว  ผู้เขียนก็เป็นอีกคนหนึ่งที่แสวงหาความสุข อยู่เหมือนกัน ถึงกับนำเรื่องนี้ไปทำงานวิจัยร่วมกับทีมวิจัยพื้นที่ โรงเรียนมุกดาวิทยานุกูล ทำให้เกิดอีกหนึ่งความสุขในชีวิต เลยทีเดี๋ยว ขอแจงให้ท่านผู้อ่านได้พอเห็นภาพสักนิดหน่อย ผู้เขียนมีความสุขที่ได้ทุนวิจัยจาก สกว. มีความสุขที่ได้ทำงานวิจัยเพื่อท้องถิ่น มีความสุขที่ได้พบกัลยามิตร มีความสุขที่เข้าใจธรรมชาติมนุษย์ยิ่งขึ้น มีความสุขอีกมากมาย เอาเป็นว่า มีความสุขแล้วกันคะ
ผู้เขียนได้อ่าน บทกวีเรื่องความสุขของท่านพุทธทาส ประกอบกับการลงพื้นที่วิจัย ชีวิตที่เป็นอยู่  แล้วเกิดแสงสว่างทางใจได้ข้อสรุปว่า  ความสุขทึ่แท้จริงมาจากจิตใจ ที่สงบนิ่ง  พ้นจากความ อิจฉา ริสยา ผู้อื่น แล้วความสุขของผู้อ่านละคะเป็นอย่างไร?
ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่นี้ผู้เขียนขอส่งความสุขเล็กๆจากจิตใจ ให้ทุกท่าน ให้ท่านพบความสุขทางใจที่แท้จริงแล้วท่านจะได้ความสุขแบบยังยืนตลอดกาล โดยไม่ต้องนำตัณหามาเผาเพื่อสร้างความสุข อีกต่อไป

รายวิชาและอาจารย์ผู้สอน

นักศึกษา IT ทั้งสามชั้นปี ควรรีบเร่งลงทะเบียน เพื่อให้ทันต่อช่วงเวลาที่ทางฝ่ายทะเบียนกำหนด สำหรับรายวิชาและอาจารย์ผู้สอนตาม ตารางที่อาจารย์แนบ

สำหรับ Blog ครั้งถัดไปเป็นรายละเอียดของรายวิชา Multimedia และ E-Commerce ภาค 1。。。

ผลการสอบปลายภาค ภาค2

ณ ปัจจุบันนี้ เป็นเวลาที่ดีที่นักศึกษาต้องทราบผลการสอบวิชา PHP แล้วคะ ดัง รูปข้างล่าง

โปรดติตามเรื่องต่อไป.......

ผลสอบปลายภาค

สวัสดีนักศึกษาตอนนี้อาจารย์ทำผลการเรียนของนักศึกษาเสร็จแล้ว 2 วิชา นักศึกษาสามารถดูได้จาก www.reg.ubu.ac.th หรือดูที่ อาจารย์ Post ไว้ที่ Box

Blog ครั้งถัดไป เป็นคะแนนรายวิชา PHP  ,รายวิชาที่นักศึกษาต้องลงทะเบียน, สาระน่ารู้ก่อนเปิดภาคเรียน...........

กิจกรรมปิดภาคเรียน

อาจารย์ขอเชิญชวนนักศึกษาทุกคนให้มา สรงน้ำพระ ที่บริเวณ ห้องสมุด วิทยาเขตมุกดาหาร
และทั้งนี้ อาจารย์ขอกล่าวถึง

ประเพณีสรงน้ำพระ

ในเทศกาลสงกรานต์ นอกจากการทำบุญข้าวแช่ แห่สงกรานต์ ปล่อยนกปล่อยปลาแล้ว
คนมอญยังมีประเพณีอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องอีกหลายอย่างพิธีสรงน้ำพระ เป็นพิธีส่วนหนึ่งที่ เกี่ยว
เนื่องกับเทศกาลสงกรานต์ หลังจากทำบุญวันสงกรานต์แล้ว

พิธีสรงน้ำพระ จะถูกกำหนดขึ้นในโอกาสต่อมา ซึ่งชาวมอญบางกระดี่ได้กำหนดวันที่
16,17 และ 18 เมษายน ของทุกๆปี ซึ่งพิธีจะแตกต่างจากคนไทยมาก คือ คนมอญทุกแห่ง
จะต้องจัดเตรียมสถานที่สรงน้ำพระที่มีลักษณะรูปแบบเหมือนกันหมด มีรางน้ำยาว ประมาณ
6 วา ยื่นจากห้องน้ำและมีการตกแต่งอย่างสวยงาม เป็นรางน้ำ สำหรับให้ ชาวบ้านเทน้ำลง
ในรางไหลเข้าสู่ห้องน้ำ บางวัดจะมีถังไม้ขนาดใหญ่เพื่อรองรับน้ำไว้ และมีท่อจากถึงปล่อยน้ำ
ให้ไหลออก เพื่อให้พระได้สรงน้ำภายในห้องน้ำได้สะดวกขึ้น การที่คนมอญต้องทำห้องน้ำ
และรางน้ำสำหรับการสรงน้ำพระ เนื่องจากเหตุผลดังนี้

1. เพื่อให้พระภิกษุสามเณรที่สรงน้ำนั้นดูเป็นระเบียบเรียบร้อย เพราะการสรงน้ำพระ พระ
ท่านต้องผลัดเปลี่ยนสบง รวมทั้งการครองจีวรหลังสรงน้ำก็ทำได้อย่างเรียบร้อยเช่นกันไม่เป็นการผิดวินัยแต่อย่างใด
2. เพื่อให้พระภิกษุสามเณรได้สรงอย่างสะดวกในห้องน้ำ
3.เพื่อให้ชาวบ้านโดยเฉพาะสตรีได้สรงน้ำเฉพาะในสถานที่ที่ได้จัดไว้ให้ เนื่องจากพระสงฆ์มอญเคร่งครัดมาก
พิธีเริ่มจากการอัญเชิญพระพุทธรูปและทำพิธีบูชาพระรัตนตรัย จากนั้น ให้ชาวบ้าน
ได้สรงน้ำพระพุทธรูปเป็นอันดับแรกและตามด้วยพระสงฒ์การสรงน้ำ ชาวบ้านที่เป็นชาย และหญิงจะแยกกันเป็นสองกลุ่ม กลุ่มที่เป็นหญิงจะถือขันน้ำรออยู่ใกล้ๆ รางน้ำ กลุ่มที่เป็น
ชายจะมีขันน้ำ น้ำอบและน้ำหอมผู้ชายจะไปนั่งรออยู่ที่ตรงทางเดินจาก ห้องสรงน้ำเป็นแนว
ตลอดสองฟากของการเดินจนหถึงศาลาการเปรียญ

วิธีสรงน้ำพระพุทธรูปหรือพระสงฆ์สามเณรนั้นจะมีคนให้สัญญาณด้วยการตบที่ฝา
ห้องน้ำ เมื่อได้ยินสมญาดังกล่าว ผู้ที่เป็นสตรีจะเทน้ำลงในรางน้ำจะไหลไปตามทางจนถึงที่
พระ พุทธรูปหรือพระสงฆ์ เมื่อพระเสร็จพิธีการในห้องสรงน้ำแล้ว พระสงฆ์เดินขึ้นไปบน
ศาลาการเปรียญ ไปตามทางเดินที่มีชาวบ้านที่เป็นชายนั่งรออยู่สองข้าง เมื่ออัญเชิญพระ
พุทธรูป หรือพระสงฆ์สามเณรเดินตามทางดังกล่าว ชาวบ้านที่เป็นชายเหล่านั้นจะนำน้ำใน
ขันเทรดที่เท้าพระ พร้อมกับพรมน้ำอบ น้ำหอมที่ฝ่ามือและที่เท้าพระ ถ้าเป็นพระ พุทธรูป ก็จะประพรมน้ำหอมที่พระพุทธรูปนั้นก่อนแล้วตามด้วยพระสงฆ์สามเณรตามลำดับ

ข้อสังเกตที่เกี่ยวกับประเพณีการสรงน้ำพระของมอญ นอกจากจะมีรูปแบบของพิธีที่
ได้กล่าวมาข้างต้นนี้แล้ว ในการสรงน้ำพระนี้ คนมอญ ยังมีข้อห้ามมิให้สาดน้ำกันในวัด การ
ที่ห้ามมิให้สาดน้ำกันในวัดนั้น เกี่ยวกับความเคารพเทิดทูนพระพุทธศาสนา และป้องกันบาป
มิให้เกิดขึ้นแก่ผู้ที่กระทำไม่ถูกต้อง